Η Ανάμνηση της Καταγωγής

Η διδασκαλία της «Κοσμικής Οικογένειας» δεν απευθύνεται στον νου που αναζητά αποδείξεις, αλλά στην ψυχή που θυμάται. Δεν προσπαθεί να πείσει, ούτε να επιβάλει· προσκαλεί. Πρόκειται για μια υπενθύμιση μιας αλήθειας τόσο αρχαίας όσο και η ίδια η Δημιουργία: ότι ο Άνθρωπος δεν είναι μόνος, δεν ήταν ποτέ μόνος και δεν θα είναι ποτέ μόνος.

Ο Κρύων δεν παρουσιάζεται ως δάσκαλος με την παραδοσιακή έννοια, αλλά ως φωνή της Δημιουργικής Πηγής, ως συνείδηση που μιλά από το πεδίο της ενότητας και όχι της ιεραρχίας. Το μήνυμα της Κοσμικής Οικογένειας είναι ένα μήνυμα σχέσης, όχι λατρείας· οικειότητας, όχι φόβου· μνήμης, όχι μάθησης.

Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απλώς μια σύνοψη, αλλά μια χαρτογράφηση ενός κοσμικού οικογενειακού δεσμού, όπως βιώνεται, εξηγείται και αποκαλύπτεται μέσα από τις διδασκαλίες του Κρύων.

Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΠΙΣΤΗ

Η κεντρική ιδέα της διδασκαλίας είναι ότι γύρω και μέσα στον Άνθρωπο υπάρχει ένα ενεργό, ζωντανό σύστημα υποστήριξης, το οποίο δεν ενεργοποιείται με τελετουργίες, αλλά με αναγνώριση. Δεν πρόκειται για κάτι εξωτερικό που “έρχεται” όταν το καλέσεις, αλλά για κάτι που ήταν πάντοτε εκεί.

Η Κοσμική Οικογένεια περιλαμβάνει:

• Οδηγούς, δασκάλους, βοηθούς, αγγελικές και μη αγγελικές συνειδήσεις
• Προγόνους από προηγούμενες ζωές
• Αγαπημένους που έχουν αποβιώσει
• Ενεργειακές όψεις της ίδιας της ψυχής

Όλοι αυτοί δεν λειτουργούν ως αυθεντίες, αλλά ως οικογενειακή παρουσία, με κοινό χαρακτηριστικό την άνευ όρων αγάπη και την πλήρη γνώση της ανθρώπινης διαδρομής.

Η μεγαλύτερη πλάνη των ανθρώπινων συστημάτων πίστης, σύμφωνα με τον Κρύων, είναι ότι παρουσιάζουν τον Άνθρωπο ως αποκομμένο, υπό κρίση και δοκιμασία, αντί ως μέλος ενός αιώνιου συνόλου.

«ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ»: Η ΑΣΤΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Μια από τις πιο ριζοσπαστικές δηλώσεις είναι ότι ο Άνθρωπος δεν είναι αμιγώς γήινος. Η ανθρώπινη συνείδηση παρουσιάζεται ως υβριδική, με καταγωγή τόσο από τη Γη όσο και από τα άστρα.

Οι Πλειάδειοι και άλλες αστρικές συνειδήσεις αναφέρονται όχι ως θεοί, αλλά ως συγγενείς, ως «κοσμικά ξαδέλφια» που συνέβαλαν στη μετάδοση γνώσης:

• όχι μόνο βιολογικής,
• αλλά κυρίως συνειδησιακής.

Το δώρο δεν ήταν απλώς η ελεύθερη βούληση, αλλά η ικανότητα του Ανθρώπου να αναγνωρίσει τη θεϊκότητα μέσα του. Το «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» ερμηνεύεται όχι μορφολογικά, αλλά ενεργειακά: κατ’ εικόνα της αγάπης.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΙΚΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΚΑΙ Η ΛΕΜΟΥΡΙΑ

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις αστρικές Μητέρες, ιδιαίτερα στη Λεμουρία, οι οποίες παρουσιάζονται ως οι αρχέτυπες δασκάλες της ανθρωπότητας. Για χιλιάδες χρόνια:

• δίδαξαν
• καθοδήγησαν
• και συμμετείχαν στη διαμόρφωση του ανθρώπινου βιολογικού φορέα

Η αναφορά στα 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων δεν γίνεται επιστημονικά, αλλά συμβολικά, ως ένδειξη μιας συνειδητής σχεδίασης που ενσωματώνει τη δυνατότητα πνευματικής αφύπνισης.

Η σύνδεση με αυτές τις «εσωτερικές μητέρες» δεν είναι ανάμνηση του νου, αλλά ανάμνηση της ψυχής.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Ο Κρύων επιμένει επανειλημμένα:
η Δημιουργική Πηγή δεν είναι μακριά, ούτε έξω από τον Άνθρωπο.

Βρίσκεται:

• σε κάθε κύτταρο
• σε κάθε αναπνοή
• σε κάθε στιγμή ύπνου και εγρήγορσης

Η επικοινωνία δεν είναι γραμμική. Δεν υπάρχει αναμονή, δεν υπάρχει «σωστή ώρα». Η Πηγή ακούει πριν μιλήσεις, γνωρίζει πριν ζητήσεις.

Η αφύπνιση στις 3 το πρωί παρουσιάζεται ως παράδειγμα αυτής της οικειότητας: όχι ενόχληση, αλλά αγγελική υπενθύμιση αγάπης.

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ: Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ

Η αλληγορία της μητέρας και του παιδιού αποδομεί την ιδέα της «σωστής» προσευχής.
Ο Άνθρωπος παρουσιάζεται σαν παιδί που:

• γονατίζει,
• αλλάζει κατευθύνσεις,
• φοβάται μήπως δεν ακούγεται.

Ενώ η μητέρα είναι ήδη εκεί και ήδη μαγειρεύει.

Το μήνυμα είναι σαφές:

• δεν μπορείς να προσεγγίσεις λάθος την Οικογένεια
• δεν υπάρχει λάθος τρόπος αγάπης
• δεν υπάρχει τιμωρία

Η αγάπη δεν απαιτεί τεχνική.

Η ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Η Δημιουργική Πηγή παρουσιάζεται ως μεροληπτική υπέρ του Ανθρώπου.
Όχι ουδέτερη. Όχι αδιάφορη.

Ακόμα και:

• στο σκοτάδι
• στην απομόνωση
• στο λάθος
• στην πτώση

η Οικογένεια παραμένει παρούσα.

Ο φόβος ότι «κάτι κάνω λάθος» θεωρείται το μεγαλύτερο εμπόδιο στο πνευματικό μονοπάτι.

Η ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΨΥΧΗΣ

Η γηραιά ψυχή δεν είναι αυτή που γνωρίζει πολλά, αλλά αυτή που:

• εμπιστεύεται
• χαλαρώνει
• σταματά να υπεραναλύει

Δεν ζητεί συνεχώς σημάδια. Γνωρίζει ότι η απουσία απάντησης δεν είναι απουσία παρουσίας.

Η αληθινή σοφία είναι η αποδοχή της συνεχούς σύνδεσης.

ΤΟ ΠΕΠΛΟ, Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΠΕΡΑΣΗ

Το πέπλο δεν είναι τιμωρία, αλλά μηχανισμός εμπειρίας.
Διαπερνάται όχι με τεχνικές, αλλά με:

• αγάπη
• κατανόηση
• εμπιστοσύνη

Ακόμα και ένα απλό εσωτερικό άγγιγμα της Πηγής αρκεί.

ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ ΠΟΤΕ

Ένα από τα πιο συγκινητικά σημεία είναι η αναφορά στους αποβιώσαντες αγαπημένους.
Δεν «εμφανίζονται» περιστασιακά.
Ήταν πάντοτε εκεί.

Απλώς η ανθρώπινη αντίληψη δεν τους χωρά.

Υπάρχει συμφωνία ψυχών.
Υπάρχει οικογενειακή συνέχεια πέρα από τον θάνατο.

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΩΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Η διδασκαλία δεν επιβάλλει κανόνες.
Δεν δημιουργεί εξάρτηση.
Δεν εγκλωβίζει.

Στόχος είναι η ενδυνάμωση, η αυτοεπικύρωση, η ελευθερία.

Η Οικογένεια δεν θέλει οπαδούς.
Θέλει συνειδητά μέλη.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ

Η Κοσμική Οικογένεια δεν είναι κάτι που αποκτάς.
Είναι κάτι που θυμάσαι.

Δεν είναι ένα μέλλον που έρχεται.
Είναι μια παρουσία που ποτέ δεν έφυγε.

Όταν ο Άνθρωπος σταματά να αναρωτιέται αν είναι αληθινό,
όταν επιτρέπει στον εαυτό του να νιώσει,
όταν χαλαρώνει μέσα στην αγαθότητα,

τότε συμβαίνει η επανένωση.

Και εκεί, χωρίς θόρυβο, χωρίς φόβο, χωρίς απόδειξη,
αναδύεται η απλή, βαθιά αλήθεια:

Δεν ήσουν ποτέ μόνος.
Δεν είσαι μόνος.
Δεν θα είσαι ποτέ μόνος.

Είστε Οικογένεια.

Να είσαι ήρεμος/ή.
Να θυμάσαι.
Δεν είσαι ποτέ μόνος.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΙΤΣΙΝΑΜΑΣ

Είμαι εδώ να θυμηθείς ποιός/α πραγματικά είσαι