Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι τυχαίες. Δεν είναι απλώς συναντήσεις χαρακτήρων, ούτε αποτέλεσμα σύμπτωσης. Είναι βαθιά πνευματικές συμφωνίες ψυχών και ταυτόχρονα το πιο άμεσο πεδίο όπου η συνείδησή μας δοκιμάζεται στην πράξη.
Μέσα στις σχέσεις φαίνεται αν η αγάπη μας είναι λόγια ή βίωμα.

Στην εποχή που ζούμε, η ανθρωπότητα περνά μια μεγάλη μετάβαση. Μια μετάβαση σε ανώτερες συχνότητες συνείδησης. Σε αυτή τη μετάβαση, οι σχέσεις – και ιδιαίτερα η σχέση άνδρα και γυναίκας – καλούνται να θεραπευτούν.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ειρήνη ανάμεσα στα δύο φύλα.
Όχι σύγκρουση. Όχι εξουσία. Όχι ανταγωνισμός.
Αλλά συνεργασία, κατανόηση και συνύπαρξη.

Οι Σχέσεις ως Καθρέφτες

Κάθε άνθρωπος που μπαίνει στη ζωή μας λειτουργεί σαν καθρέφτης.
Δεν μας δείχνει ποιος είναι ο άλλος, αλλά ποιοι είμαστε εμείς.

Ό,τι μας ενοχλεί, μας θυμώνει ή μας πληγώνει στη σχέση, συχνά δεν ξεκινά από τον σύντροφό μας. Ξεκινά από μέσα μας. Από φόβους, τραύματα, ανασφάλειες και προσδοκίες που δεν έχουν εκφραστεί.

Οι σχέσεις δεν μας αφήνουν να κρυφτούμε. Μας φέρνουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό μας.
Όταν αλλάζουμε εσωτερικά, αλλάζει και ο καθρέφτης.

Το Φταίξιμο και το Εγώ

Ένα από τα πιο συχνά μοτίβα μέσα στις σχέσεις είναι το φταίξιμο.
Ο ένας κατηγορεί τον άλλον.
Ο άλλος αμύνεται ή ανταποδίδει.

Το φταίξιμο είναι μηχανισμός του εγώ. Το εγώ θέλει να έχει δίκιο, να δικαιωθεί, να μη νιώσει ευθύνη. Όμως όσο ρίχνουμε το φταίξιμο έξω, χάνουμε τη δύναμή μας.

Η πραγματική ωρίμανση ξεκινά όταν σταματάμε να ρωτάμε:
«Τι μου έκανε;»
και αρχίζουμε να ρωτάμε:
«Τι μου δείχνει αυτό για μένα;»

Όταν το εγώ παρατηρείται και δεν οδηγεί τις αντιδράσεις μας, τότε γεννιέται χώρος για ειρήνη.

Η Σιωπή και η Ηρεμία ως Δύναμη

Η συνειδητή σιωπή δεν είναι αδυναμία. Είναι σοφία.
Είναι η επιλογή να μη ρίξεις λάδι στη φωτιά.
Είναι το σημείο όπου η ένταση διαλύεται αντί να κλιμακώνεται.

Όταν κάποιος επιλέγει την ηρεμία αντί για τον καβγά, η ενέργεια ολόκληρου του σπιτιού αλλάζει. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν υπάρχουν παιδιά. Τα παιδιά δεν ακούν μόνο λέξεις. Νιώθουν την ατμόσφαιρα.

Η Ανοιχτή Επικοινωνία: Θεμέλιο της Σχέσης

Η αληθινή επικοινωνία δεν είναι να μιλάμε πολύ. Είναι να μιλάμε αληθινά.

Ανοιχτή επικοινωνία σημαίνει:

• να εκφράζω αυτό που νιώθω χωρίς κατηγορία
• να μιλάω για τις ανάγκες μου χωρίς επίθεση
• να ακούω χωρίς να διακόπτω
• να μην ετοιμάζω απάντηση όσο ο άλλος μιλά

Πολλοί καβγάδες δεν ξεκινούν από κακή πρόθεση, αλλά από ανείπωτα συναισθήματα. Από λόγια που δεν ειπώθηκαν την κατάλληλη στιγμή και βγήκαν αργότερα ως θυμός.

Η ειλικρινής επικοινωνία απαιτεί θάρρος και ευαλωτότητα. Να πεις:
«Αυτό με πληγώνει»
αντί για:
«Εσύ φταις».

Η Προσοχή και η Παρουσία

Ιδιαίτερα στη γυναίκα, η προσοχή είναι βασική ανάγκη. Όχι επιφανειακή, αλλά ουσιαστική. Παρουσία. Ενδιαφέρον. Διάλογος.

Ακόμα κι αν οι σύντροφοι έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα, η απλή συζήτηση για την καθημερινότητα, για μικρά και “άσχετα” πράγματα, δημιουργεί σύνδεση.
Η αδιαφορία γεννά απόσταση.
Η απόσταση γεννά παράπονα.
Και τα παράπονα, αν δεν εκφραστούν σωστά, γίνονται κατηγορία.

Πνευματικότητα χωρίς Επιβολή

Όποιος βαδίζει στο πνευματικό μονοπάτι καλείται πρώτα να δουλέψει με τον εαυτό του.
Όχι να αλλάξει τον σύντροφο.
Όχι να τον διορθώσει.
Όχι να του επιβάλει “πνευματικές αλήθειες”.

Η πνευματικότητα δεν είναι ανωτερότητα. Είναι ταπεινότητα, αποδοχή και σεβασμός στον ρυθμό του άλλου.

Η Σχέση ως Καθημερινή Πνευματική Άσκηση

Κάθε σχέση είναι άσκηση:

• στο να μην κατηγορείς
• στο να επικοινωνείς καθαρά
• στο να ακούς με καρδιά
• στο να επιλέγεις την ειρήνη αντί για το δίκιο

Όταν δύο άνθρωποι επικοινωνούν ανοιχτά, χωρίς φόβο και χωρίς εγωισμό, τότε η σχέση μεταμορφώνεται σε χώρο ανάπτυξης και θεραπείας.

Το Μήνυμα της Νέας Εποχής

Η νέα εποχή ζητά σχέσεις συνειδητές.
Σχέσεις με διάλογο.
Με ευθύνη.
Με κατανόηση.

Όταν σταματά το φταίξιμο και ανοίγει η επικοινωνία, αρχίζει η αγάπη.
Και όταν θεραπεύονται οι σχέσεις, θεραπεύεται και ο κόσμος.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΙΤΣΙΝΑΜΑΣ

Είμαι εδώ να θυμηθείς ποιός/α πραγματικά είσαι...