Ο πρώτος είναι ο Λεμούριος πολιτισμός, ο οποίος δημιούργησε το ακασσικό αρχείο του πλανήτη.

Το κείμενο «Η Σχέση με τους Λεμούριους», ένα channeling του Κρύων μέσω του Lee Carroll στο Όρος Σάστα το 2004, παρουσιάζει μια μεταφυσική αφήγηση για τη Λεμουρία, την ανθρώπινη συνείδηση και την πνευματική εξέλιξη.

Σύμφωνα με το κείμενο, οι Λεμούριοι παρουσιάζονται ως ένας πολύ αρχαίος πολιτισμός και ως μια «φυλή-πυρήνας» της ανθρωπότητας. Η αφήγηση υποστηρίζει ότι είχαν δεχθεί μια αρχική «βιολογική σπορά» από τους Πλειάδειους και διέθεταν μια ευρύτερη, πολυδιάστατη αντίληψη της πραγματικότητας, την οποία η σημερινή ανθρωπότητα έχει σε μεγάλο βαθμό χάσει.

Κεντρική ιδέα είναι ότι η ανθρωπότητα σήμερα αρχίζει σταδιακά να ανακτά αυτές τις δυνατότητες, καθώς αλλάζει η συνείδησή της. Η «επιστροφή στη Λεμουρία» δεν παρουσιάζεται τόσο ως επιστροφή σε έναν τόπο ή μια εποχή, αλλά ως επιστροφή σε έναν διαφορετικό τρόπο αντίληψης και σύνδεσης με τον εαυτό, τη Γη και την πραγματικότητα.

Το κείμενο περιγράφει επίσης τη λεμουριανή κοινωνία. Στην εκπαίδευση, τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά στον τρόπο και στον ρυθμό της μάθησής τους, συνεργάζονταν μεταξύ τους και η γνώση δεν οργανωνόταν με το σημερινό γραμμικό σύστημα βαθμών και σχολικών ετών. Στην υγεία, η ευεξία ολόκληρης της κοινότητας θεωρούνταν συλλογική προτεραιότητα, επειδή η υγεία του ατόμου συνδεόταν με την ευημερία του συνόλου.

Ιδιαίτερη θέση έχει η λεγόμενη 7η Στιβάδα του DNA, την οποία ο Κρύων ονομάζει «Λεμούρια Στιβάδα». Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διδασκαλίας, θεωρείται μια αδρανής πολυδιάστατη πλευρά του ανθρώπου που σχετίζεται με την αρχαία μνήμη, τη διαίσθηση, την «ιατρική διαίσθηση» και την αφυπνισμένη συνείδηση. Η ενεργοποίησή της, σύμφωνα με το κείμενο, συνδέεται κυρίως με την πρόθεση και την αλλαγή της συνείδησης.

Στο τέλος δίνονται τέσσερις βασικές κατευθύνσεις: να αποδεχθεί κανείς τη δυνατότητα μιας ευρύτερης πραγματικότητας, να επικοινωνεί συνειδητά με το σώμα και τα κύτταρά του, να συνδέεται με ιδιαίτερους τόπους της Γης και να καλλιεργεί βαθύτερη επαφή με τη φύση/Γαία. 

Με μία φράση:
Το βασικό μήνυμα είναι ότι, κατά τον Κρύων, δεν χρειάζεται να “γίνουμε” κάτι καινούργιο· χρειάζεται να αφυπνίσουμε δυνατότητες και μια βαθύτερη γνώση που ήδη υπάρχουν μέσα μας και αποτελούν μέρος μιας αρχαιότερης ανθρώπινης συνείδησης. 

Το κείμενο «Βρίσκεται στο DNA» του Κρύων επικεντρώνεται κυρίως στο Ακασικό Αρχείο, τις προηγούμενες ζωές και στο πώς, σύμφωνα με τη διδασκαλία, αυτές οι πληροφορίες υπάρχουν μέσα μας.

Σύντομη περίληψη για το ακασικό αρχείο που δημιούργησαν οι ΛΕΜΟΎΡΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΌΤΗΤΑ:

Ο Κρύων περιγράφει δύο μορφές Ακασικού Αρχείου. Η πρώτη είναι ένα συλλογικό αρχείο της ανθρωπότητας, συνδεδεμένο με τη Γη και το λεγόμενο Κρυστάλλινο Πλέγμα. Κάθε ανθρώπινη ζωή, σύμφωνα με το κείμενο, αφήνει εκεί το ενεργειακό της αποτύπωμα: εμπειρίες, μαθήματα, συνειδητοποιήσεις, αγάπη, πόνο και αλλαγές στη συνείδηση. Έτσι, τίποτε από όσα βιώνουμε δεν χάνεται αλλά συνεισφέρει στη συνολική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Η δεύτερη μορφή είναι το προσωπικό Ακασικό Αρχείο, το οποίο, σύμφωνα με τη διδασκαλία, βρίσκεται μέσα στο DNA μας. Περιλαμβάνει τις εμπειρίες και τα μαθήματα προηγούμενων ενσαρκώσεων, το κάρμα αλλά και δυναμικά αυτού που μπορούμε να γίνουμε.

Η μετενσάρκωση παρουσιάζεται σαν μια συνέχεια: ο ίδιος Ανώτερος Εαυτός εκφράζεται μέσα από πολλές διαφορετικές ζωές και προσωπικότητες. Κάθε ζωή είναι σαν μία μόνο «ημέρα» μιας πολύ μεγαλύτερης ύπαρξης.

Το κεντρικό μήνυμα:
Δεν ξεκινάμε από το μηδέν σε αυτή τη ζωή. Κουβαλάμε μέσα μας ένα τεράστιο απόθεμα εμπειρίας, γνώσης και δυνατοτήτων από όσα έχουμε υπάρξει. Η πνευματική εξέλιξη είναι, σε μεγάλο βαθμό, η διαδικασία να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό το εσωτερικό αρχείο και να αξιοποιήσουμε όσα ήδη υπάρχουν μέσα μας. 

Ο δεύτερος πολιτισμός είναι οι Εβραίοι οι οποίοι έχουν ως αποστολή να δημιουργήσουν το ομαδικό κάρμα της ανθρωπότητας και την πρώτη Μονοθεϊστική θρησκεία!

Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κρύων για το ομαδικό κάρμα, οι Εβραίοι παρουσιάζονται ως μια ιδιαίτερη καρμική ομάδα της ανθρωπότητας, η οποία επανενσαρκώνεται διαχρονικά μέσα στην ίδια ομάδα και λειτουργεί σαν «άγκυρα» ή συνδετικός κρίκος του συστήματος του ομαδικού κάρμα. Η συγκεκριμένη διδασκαλία υποστηρίζει ότι αυτή η ομάδα έχει αναλάβει ένα ιδιαίτερα βαρύ καρμικό φορτίο και ότι η παρουσία της στην ανθρώπινη ιστορία συνδέεται με σημαντικά μαθήματα για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Το κείμενο τονίζει επίσης ότι αυτό δεν σημαίνει πως πρόκειται για «εκλεκτό λαό» ή για ανώτερη φυλή. Αντίθετα, αναφέρει ότι το Πνεύμα αγαπά όλους τους ανθρώπους εξίσου και ότι η συγκεκριμένη ομάδα διαφοροποιείται μόνο μέσα στο πλαίσιο της καρμικής της λειτουργίας. Σύμφωνα με τη διδασκαλία, η επανειλημμένη παραμονή στην ίδια ομάδα δημιουργεί συσσωρευμένη εμπειρία και γνώση, αλλά ταυτόχρονα συνοδεύεται από την ανάληψη βαρύτερου καρμικού φορτίου.

Έτσι, οι μεγάλες ιστορικές δοκιμασίες, οι συγκρούσεις και οι αντιδράσεις που συνδέθηκαν με αυτή την ομάδα παρουσιάζονται συμβολικά ως μέρος ενός ευρύτερου πλανητικού μαθήματος. Το κείμενο αναφέρει ότι οι Εβραίοι έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία και συνδέει την ιδιαίτερη καρμική τους θέση με την αρχαιότητα και τη διαχρονική τους παρουσία.

Μέσα σε αυτή την πνευματική οπτική μπορεί να ενταχθεί και η εμφάνιση του μονοθεϊσμού στην αρχαία εβραϊκή παράδοση: η πίστη σε έναν Θεό αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά βήματα της αρχαίας Μέσης Ανατολής και επηρέασε βαθιά την εξέλιξη του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και αργότερα του Ισλάμ. Ωστόσο, η διατύπωση ότι οι Εβραίοι είχαν ως αποστολή να «δημιουργήσουν το ομαδικό κάρμα της ανθρωπότητας» ή ότι ο Ιουδαϊσμός ήταν απολύτως η «πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία» πρέπει να παρουσιάζεται ως πνευματική ερμηνεία.

( Να επαναλάβω ότι ο Κρύων μίλησε στο Μωυσή στη φλεγόμενη βάτο και του έδωσε εντολή να ελευθερώσει τους Εβραίους από τους Αιγυπτίους).  

Το ουσιαστικό μήνυμα των κειμένων είναι ότι το ομαδικό κάρμα δεν αφορά ενοχή ή ανωτερότητα, αλλά συλλογικές εμπειρίες, μαθήματα και ευθύνες. Η ιστορία μιας ομάδας μπορεί, μέσα σε αυτή τη μεταφυσική θεώρηση, να λειτουργεί ως καθρέφτης για ολόκληρη την ανθρωπότητα, οδηγώντας τελικά στην κατανόηση, τη συμφιλίωση, την αγάπη και την πνευματική εξέλιξη.

Ο τρίτος λαός είναι ο αρχαίος Ελληνικός λαός ως Φως του Κόσμου

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός αποτελεί, ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς στην εξέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης. Η Ελλάδα δεν παρουσιάζεται μόνο ως ένας γεωγραφικός τόπος ή ως η κοιτίδα ενός σπουδαίου ιστορικού πολιτισμού, αλλά ως ένας ιδιαίτερος χώρος μνήμης, γνώσης, φωτός και πνευματικής αφύπνισης. Το ελληνικό «φως» συνδέεται με τη γνώση, την αποκάλυψη και την αλήθεια, δηλαδή με την προσπάθεια του ανθρώπου να θυμηθεί την πραγματική του φύση και να αναζητήσει βαθύτερη κατανόηση της ύπαρξής του.

Μέσα σε αυτή την αντίληψη, η Ελλάδα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς και ενεργειακούς τόπους της Γης. Τα κείμενα περιγράφουν ένα αόρατο ενεργειακό πλέγμα που διατρέχει τον πλανήτη και συνδέει διάφορα σημεία δύναμης. Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως ένας σημαντικός κόμβος αυτού του πλέγματος, με ιερούς τόπους που θεωρούνται ενεργειακές πύλες ή σημεία όπου συγκεντρώνεται και μεταδίδεται πληροφορία.

Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι Δελφοί. Στα κείμενα δεν παρουσιάζονται απλώς ως το σημαντικότερο μαντείο της αρχαιότητας, αλλά ως ένας πνευματικός τόπος ευθυγράμμισης, σύνδεσης με ανώτερη γνώση και εσωτερικής καθοδήγησης. Παράλληλα, η Ακρόπολη, η Πάτμος και τα Μετέωρα αναφέρονται ως μεγάλες πνευματικές πύλες της Ελλάδας, από τις οποίες, σύμφωνα με αυτή την εσωτερική παράδοση, μεταδόθηκε ενέργεια διαφωτισμού.
Ο Παρθενώνας και η Ακρόπολη συνδέονται με την ιερή γεωμετρία, ενώ η Χρυσή Εποχή της Ελλάδας παρουσιάζεται ως μια περίοδος κατά την οποία εμφανίστηκαν ιδιαίτερες ψυχές και μεγάλοι Διδάσκαλοι της ανθρωπότητας. Ο Πυθαγόρας, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Ιπποκράτης και ο Σωκράτης αναφέρονται ως σημαντικές μορφές αυτής της ιδιαίτερης εποχής.

Η μεγάλη προσφορά της Ελλάδας δεν περιορίζεται στη φιλοσοφία. Η δημοκρατία, η ελευθερία, η πολιτική σκέψη, η φιλοσοφία, η επιστήμη, η τέχνη, το θέατρο, η γεωμετρία, η αρχιτεκτονική και η αναζήτηση της αλήθειας αποτέλεσαν θεμελιώδεις εκφράσεις ενός πολιτισμού που έθεσε τον άνθρωπο στο κέντρο της αναζήτησης. Η Αθήνα της κλασικής περιόδου παρουσιάζεται στα κείμενα ως ένα μοναδικό επίτευγμα στην ευρωπαϊκή ιστορία, με προσωπικότητες όπως ο Περικλής, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Πλάτωνας, ο Δημοσθένης και ο Πραξιτέλης.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο της εσωτερικής παράδοσης είναι η σύνδεση της Ελλάδας με την Ατλαντίδα. Σύμφωνα με το σχετικό κείμενο, η Ατλαντίδα δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως ένας αρχαίος πολιτισμός, αλλά ως ένα πεδίο συνείδησης που συνδεόταν με τη Γη, τα άστρα, την ενέργεια και τους κοσμικούς νόμους. Μετά την υποτιθέμενη καταστροφή της, μέρος αυτής της γνώσης θεωρείται ότι μεταφέρθηκε σε άλλες περιοχές και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

Έτσι εξηγείται, μέσα στην πνευματική αυτή θεώρηση, γιατί οι πρώιμοι ελληνικοί πολιτισμοί θεωρούνται φορείς μιας αρχαιότερης γνώσης που εκφράστηκε μέσα από τη γεωμετρία, την αρμονία, την ενέργεια και την κατανόηση των κοσμικών νόμων. Οι αρχαίοι ναοί δεν θεωρούνται απλώς αρχιτεκτονικά οικοδομήματα, αλλά δομές που είχαν, σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση, βαθύτερη ενεργειακή και συμβολική λειτουργία.

Σημαντική είναι επίσης η αντίληψη ότι ο ελληνικός πολιτισμός δεν δημιουργήθηκε μόνο από εξωτερικές συνθήκες, αλλά αποτέλεσε έκφραση μιας ιδιαίτερης κατάστασης ανθρώπινης συνείδησης. Η κοινωνία της Χρυσής Εποχής περιγράφεται ως περισσότερο ανοιχτή στην έκφραση, στη χαρά, στην ομορφιά, στην ελευθερία και στην εξερεύνηση της ζωής. Οι άνθρωποι παρουσιάζονται ως ικανοί να εκφράζουν τα συναισθήματά τους χωρίς τις ενοχές και τους περιορισμούς που, σύμφωνα με το κείμενο, εμφανίστηκαν σε μεταγενέστερες κοινωνίες.

Μέσα στο ίδιο πνευματικό πλαίσιο εντάσσεται και η ιδέα του «ενεργοποιημένου» ή «κβαντικού» DNA. Τα κείμενα του Κρύων δεν αντιμετωπίζουν το DNA αποκλειστικά ως βιολογική δομή, αλλά ως ένα είδος ενεργειακού αρχείου που, σύμφωνα με αυτή τη διδασκαλία, μπορεί να συνδέεται με ανεκδήλωτες ανθρώπινες δυνατότητες. Άλλο απόσπασμα μιλά για ανθρώπους με υψηλά δονούμενο ή «ενεργοποιημένο» DNA και για δυνατότητες που ξεπερνούν τη συνηθισμένη αντίληψη της φυσικής πραγματικότητας.

Στην ίδια εσωτερική παράδοση μπορεί να ενταχθεί και η ιδέα των πολλαπλών σπειρών ή επιπέδων του DNA, την οποία ορισμένα σύγχρονα μεταφυσικά ρεύματα συνδέουν με την πνευματική αφύπνιση και την επιστροφή του ανθρώπου σε μια ανώτερη κατάσταση συνείδησης. (Η αναφορά στις «12 σπείρες» από τους Πλειάδειους είναι ένα γεγονός που θα εξελιχθεί στο μέλλον και θα ενωθούν με τα 12 τσάκρα και έτσι θα μεταμορφοθούμε σε υπερδιάστατες Οντότητες!)

Η αρχαία ελληνική γλώσσα κατέχει επίσης ξεχωριστή θέση σε αυτή την πνευματική αντίληψη. Η ελληνική γλώσσα συνδέεται με την έννοια, τη φιλοσοφία, τη λογική, την αριθμητική σκέψη και την ικανότητα σύνδεσης διαφορετικών εννοιών. Η δύναμή της, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στο λεξιλόγιό της, αλλά και στην ιστορική χρήση της για τη διατύπωση φιλοσοφικών, μαθηματικών, επιστημονικών και κοσμολογικών ιδεών. Η σύνδεση της ελληνικής γλώσσας με «κοσμική» επικοινωνία ή με εξωγήινους πολιτισμούς έχει αναφερθεί απο τον Γεράσιμο Καλογεράκη! Συγκεκριμένα έχει πεί ότι η Έδρα των Ολυμπίων είναι στον διπλανό Γαλαξία της Ανδρομέδας που είναι η διοίκηση της συνομοσπονδίας 13 γαλαξιών.

Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούν να τοποθετηθούν και οι αναφορές του Γεράσιμου Καλογεράκη στους Ολύμπιους και στην ανώτερη επικοινωνία, τις οποίες αναφέρω. Η συγκεκριμένη παράδοση παρουσιάζει τους Ολύμπιους όχι απλώς ως μυθολογικά πρόσωπα, αλλά ως ανώτερες πνευματικές ή κοσμικές υπάρξεις που συνδέονται με την αρχαία Ελλάδα και με μια ευρύτερη διαπλανητική ή γαλαξιακή πραγματικότητα. Η αναφορά σε επικοινωνία με 13 γαλαξίες μπορεί να παρουσιαστεί ως μέρος αυτής της εσωτερικής διδασκαλίας.

Το συνολικό μήνυμα των κειμένων είναι ότι η Ελλάδα, μέσα από αυτή την πνευματική οπτική, δεν θεωρείται σημαντική επειδή είναι απλώς μια χώρα του παρελθόντος. Θεωρείται ένας ζωντανός φορέας μνήμης. Η Ελλάδα «θυμίζει» στον άνθρωπο κάτι που έχει ξεχάσει: την αξία της γνώσης, της ελευθερίας, της αρμονίας, της ομορφιάς, της φιλοσοφικής αναζήτησης και της σύνδεσης του ανθρώπου με το Σύμπαν.

Από αυτή την άποψη, ο χαρακτηρισμός «Ελλάδα – Φως του Κόσμου» δεν χρειάζεται να σημαίνει πολιτική ή φυλετική ανωτερότητα. Μπορεί να σημαίνει ότι ο ελληνικός πολιτισμός δημιούργησε και διέδωσε ιδέες που ξεπέρασαν τα γεωγραφικά του όρια και επηρέασαν μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας. Το ελληνικό φως είναι, σε αυτή την ερμηνεία, το φως της γνώσης που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο και από γενιά σε γενιά.

Η ιδέα ότι στο μέλλον η Γη θα γίνει «πλανήτης των Ελλήνων» μπορεί, επομένως, να αποδοθεί συμβολικά ως η επιστροφή των ελληνικών αξιών και της ελληνικής πνευματικής παράδοσης στο επίκεντρο μιας νέας εποχής. Δεν θα ήταν αναγκαίο να σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι της Γης θα γίνουν εθνικά Έλληνες. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι αξίες που συνδέθηκαν με την αρχαία Ελλάδα —η ελευθερία, η δημοκρατία, η φιλοσοφία, η αναζήτηση της αλήθειας, η επιστήμη, η αρμονία και η ομορφιά— θα αποκτήσουν ξανά παγκόσμια σημασία.

Έτσι, η Ελλάδα παραμένει «φως» όχι επειδή πρέπει να αποδείξει την ανωτερότητά της απέναντι σε άλλους λαούς, αλλά επειδή η κληρονομιά της εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την ανθρώπινη σκέψη. Η αρχαία Ελλάδα έθεσε ερωτήματα που παραμένουν ζωντανά μέχρι σήμερα: ποιος είναι ο άνθρωπος, τι είναι η αλήθεια, τι είναι το καλό, τι είναι η δικαιοσύνη, πώς πρέπει να οργανώνεται η κοινωνία και ποια είναι η θέση του ανθρώπου μέσα στο Σύμπαν.

Στο πνευματικό όραμα που αναδύεται από τα αρχεία, η επόμενη μεγάλη περίοδος της ανθρωπότητας δεν θα είναι απλώς τεχνολογική. Θα είναι περίοδος αλλαγής συνείδησης. Το DNA, η ανθρώπινη συνείδηση, η αρχαία γνώση, η ελληνική φιλοσοφία και η αναζήτηση μιας βαθύτερης σχέσης με το Σύμπαν παρουσιάζονται ως διαφορετικές όψεις μιας ίδιας εξελικτικής πορείας. Η Ελλάδα, λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής και συμβολικής της κληρονομιάς, θεωρείται ότι μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτή την αφύπνιση.

Το σημαντικότερο, τελικά, είναι να διαχωρίζεται η ιστορική και επιστημονική γνώση από τη μεταφυσική διδασκαλία. Η ιστορική συμβολή του ελληνικού πολιτισμού είναι πραγματική και τεράστια. Οι αναφορές στην Ατλαντίδα, στις ενεργειακές πύλες, στο πολυδιάστατο DNA, στις 12 σπείρες, στους Ολύμπιους και στην επικοινωνία με άλλους γαλαξίες ανήκουν σε ένα διαφορετικό επίπεδο: στο επίπεδο της εσωτερικής παράδοσης, της πνευματικής αναζήτησης και των προσωπικών πεποιθήσεων.

Και ίσως ακριβώς εδώ βρίσκεται το βαθύτερο νόημα της φράσης «η Ελλάδα είναι το Φως του Κόσμου»: όχι στην ανάγκη να αποδείξει ότι είναι ανώτερη από τους άλλους λαούς, αλλά στην ικανότητά της να υπενθυμίζει στην ανθρωπότητα ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο τεχνολογία και υλική δύναμη. Είναι γνώση, ελευθερία, φιλοσοφία, αρμονία, μέτρο, δημιουργικότητα και συνεχής αναζήτηση της αλήθειας. Το ελληνικό φως, μέσα σε αυτή την πνευματική προοπτική, δεν ανήκει μόνο στους Έλληνες· είναι ένα φως που μπορεί να προσφερθεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Γιατί άνθρωποι από διαφορετικά κράτη αγαπούν τόσο την Ελλάδα!

Η Ελλάδα ασκεί μια ιδιαίτερη έλξη σε ανθρώπους από όλο τον κόσμο, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Για τους Αμερικανούς συνδέεται έντονα με τη δημοκρατία και τη φιλοσοφία, για τους Βρετανούς με μια μακρά παράδοση φιλελληνισμού και συναισθηματικού δεσμού, για τους Γερμανούς με τη φύση, τις διακοπές και τη φιλοξενία, ενώ οι Γάλλοι έλκονται από την πολιτισμική, φιλοσοφική και αισθητική κληρονομιά της. Οι Ιταλοί αναγνωρίζουν έναν οικείο μεσογειακό τρόπο ζωής, ενώ Σέρβοι και Ρώσοι έχουν επιπλέον ιστορικούς και ορθόδοξους δεσμούς με την Ελλάδα. Παράλληλα, η χώρα γίνεται ολοένα πιο ελκυστική και σε ανθρώπους από την Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Πέρα όμως από τις ιδιαίτερες σχέσεις κάθε λαού, υπάρχουν κοινά στοιχεία που κάνουν την Ελλάδα αγαπητή σχεδόν παντού: το φως, η θάλασσα, η φυσική ομορφιά, η ιστορία, η ελληνική φιλοξενία, η ανθρώπινη επαφή, το φαγητό και ο πιο χαλαρός τρόπος ζωής. Ο επισκέπτης συχνά αισθάνεται ότι εδώ μπορεί να απομακρυνθεί από την πίεση της καθημερινότητας και να επιστρέψει σε κάτι πιο απλό, ελεύθερο και αυθεντικό.

Γι’ αυτό, οι άνθρωποι δεν αγαπούν την Ελλάδα μόνο για όσα βλέπουν, αλλά κυρίως για όσα νιώθουν όταν βρίσκονται εδώ. Η Ελλάδα τούς συνδέει με την ελευθερία, την ομορφιά, την απλότητα, την ανθρώπινη επαφή και την αίσθηση μιας πιο αυθεντικής ζωής.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΙΤΣΙΝΑΜΑΣ

Είμαι εδώ να θυμηθείς ποιός/α πραγματικά είσαι...