Κάνε την Αγάπη Τέχνη

Πολλοί άνθρωποι βλέπουμε την αγάπη σαν τη πολυθρόνα μας. Δημιουργούμε μια σταθερή, άνετη, κορνιζαρισμένη παράμετρο για τα αισθήματα μας και καθόμαστε αναπαυτικά, σίγουροι μέσα στις οριοθετήσεις που κάναμε οι ίδιοι. Δεν πηγαίνουμε εμείς στην αγάπη, περιμένουμε να έρθει αυτή σε μας. Την αναζητούμε μέσο αντιπροσώπου, μέσα από μυθιστορήματα, ταινίες και τηλεόραση Νιώθουμε ευχαριστημένοι που μετατρεπόμαστε σε παθητικούς παρατηρητές. Φοβόμαστε τα συναισθήματα που έχουν απαιτήσεις και μπορεί, κάποια στιγμή να ξεφύγουν από τον έλεγχο μας. Δεν συνηθίζει η αγάπη να θάλλει σε τέτοια ατμόσφαιρα. Οι πραγματικοί εραστές δεν επαναπαύονται στην άνεση της αγάπης, αναζητούν κάτι περισσότερο, αγωνίζονται να κάνουν την αγάπη τέχνη. Έχουν αδιάκοπη επίγνωση ότι ένας τέτοιος αγώνας απαιτεί αδιάκοπη προέκταση των συναισθημάτων και ένα αδιάκοπο ακόνισμα της κατανόησης και της αντίληψης. Μόνο έτσι θα βρεθούν στον ίδιο βηματισμό με την πρόκληση της αγάπης. Η αγάπη είναι ο μεγάλος καμβάς που περιμένει την καλλιτεχνική μας έκφραση. Το έργο δεν ολοκληρώνεται ποτέ στη πραγματικότητα, είναι πάντοτε ένα έργο σε εξέλιξη. Αλλά όπως συμβαίνει με κάθε δημιουργική προσπάθεια, καθώς δουλεύουμε, μας προσφέρονται ένα ευρύτερο όραμα, μια καθαρότερη ενόραση, και μια γλυκιά απόλαυση που απορρέουν από τη ίδια τη καλλιτεχνική διαδικασία, χωρίς να σκοτιζόμαστε ιδιαίτερα για τη γνώμη του κριτικού, ή για το τελειωμένο αριστούργημα. Η αξία της Διαφοράς Βρείτε έναν άνθρωπο που θα σας αγαπήσει για τις διαφορές σας και όχι παρά τις διαφορές αυτές – έχετε κιόλας ανακαλύψει τον εραστή της ζωής σας! Ευτυχώς όλοι μοιάζουμε στους άλλους με πολλούς τρόπους, αλλά παρόλα αυτά, είμαστε ταυτόχρονα και πολύ διαφορετικοί. Αυτές ακριβώς οι διαφορές μας κάνουν αυτό που είμαστε και προσδιορίζουν τις κατευθύνσεις μέσα από τις οποίες θα αναπτυχθούμε και θα αλλάξουμε. Το να είμαστε φυσιολογικοί, δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τη μοναδικότητα μας για να μοιάζουμε στους άλλους. Σημαίνει ότι νιώθουμε περήφανοι για όλα όσα μας κάνουν να έχουμε τη μοναδικότητα μας. Στην πραγματικότητα αυτή ακριβώς η πλευρά του εαυτού μας προσελκύει τους άλλους και είναι το ωραιότερο μας δώρο για αυτούς! Το παράδοξο να πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε Ένα από τα πιο παράδοξα της αγάπης είναι ότι πολύ συχνά πληγώνουμε πιο πολύ ακριβώς εκείνους που αγαπάμε περισσότερο. Διορθώνουμε αδιάκοπα τα λάθη τους, αμφισβητούμε τις αποφάσεις τους, αντιμαχόμαστε τις ιδέες τους. Κάποτε μάλιστα, εφευρίσκουμε υψηλότερα κριτήρια γι αυτούς, από ότι βάζουμε στον εαυτό μας. Σίγουρα, δεν είναι λάθος ούτε κακό να θέλουμε, αυτοί που αγαπάμε, να παρουσιάζουν πάντα τον καλύτερο εαυτό τους. Ποτέ, όμως, δε θα ικανοποιηθεί ο σκοπός αυτός με ένα ασταμάτητο ποτάμι αρνητικής κριτικής… Η κριτική είναι μια τέχνη λεπτή και πολυσύνθετη, που δεν επιτρέπεται να τη χρησιμοποιούμε με ελαφρότητα και ανευλάβεια. Μπορεί να αναστηλώσει, όμως μπορεί και να γκρεμίσει. Την επόμενη φορά που θα μας σπρώξει ο πειρασμός να πούμε: «Το πρόβλημα με σένα είναι…» ας το ξανασκεφτούμε λίγο κι ας αναρωτηθούμε αν πραγματικά υπάρχει λόγος να μιλήσουμε έτσι! Στέκει άραγε μια τέτοια κριτική, ένα τέτοιο σχόλιο, ή μήπως είναι καλύτερα να παραμείνουμε σιωπηλοί; Τι θα κερδίσουμε αν πούμε εκείνο που νομίζουμε, αλλά μειώσουμε μια ανθρώπινη ύπαρξη, ή χάσουμε έναν άνθρωπο που μας αγαπούσε; Αδιαλλαξία και Αγάπη Το να μαθαίνουμε αδιάκοπα είναι κάτι θαυμάσιο. Νιώθουμε πιο ελεύθεροι και πιο ευτυχισμένοι. Το βασικό σύστημα των αξιών και πιστεύω μας, διαμορφώνεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Αυτές οι παλιές καταγραφές στο νου μας είναι ικανές να σβήσουν νέες ιδέες και αντιλήψεις και να διαιωνίσουν τα άχρηστα στερεότυπα. Μια από τις καταπληκτικότερες ανταμοιβές της αγάπης προς ένα πρόσωπο είναι ότι το πρόσωπο αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε τα πράγματα με νέο τρόπο, προκαλώντας τα ίδια μας τα πιστεύω και την ίδια τη συμπεριφορά μας! Η Αγάπη μας προσκαλεί να διευρύνουμε τις αισθητήριες χορδές μας, την ικανότητα μας να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, αφού μας επιτρέπει να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός άλλου. Χάνουμε τη μεγάλη ευκαιρία όταν βλέπουμε τη πρόκληση αυτή σαν απειλή κατά της ακεραιότητας μας και όχι σαν μια συναρπαστική πηγή για την ανάπτυξη μας. Η Αγάπη ως εκπλήρωση Όταν φτάνουμε στην εκπλήρωση μέσα από την Αγάπη, αρχίζουμε να αισθανόμαστε την αληθινή αίσθηση της σιγουριάς, της γαλήνης, και της ικανοποίησης, νιώθουμε ότι δεν μας κυβερνούν πια στιγμιαίες μεταπτώσεις και ροπές. Μια αληθινή σχέση Αγάπης, μας προσφέρει έναν εσωτερικό πλούτο που υπερκαλύπτει ακόμα και τη πιο μεγάλη εξωτερική ευχαρίστηση! ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ Λεό Μπουσκάλια Εκδ. Γλάρος