ΕΓΓΡΑΦΟ 72 –Η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Σ’ ΕΝΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΠΛΑΝΗΤΗ

Με την άδεια του Λέιναφορτζ και την έγκριση των Μέγιστων της Εντέντια, είμαι εξουσιοδοτημένος να σας αφηγηθώ κάτι από την κοινωνική, ηθική και πολιτική ζωή της πλέον προηγμένης ανθρώπινης φυλής η οποία ζει σ’ έναν όχι πολύ μακρινό πλανήτη, που ανήκει στο σύστημα της Σατάνια.

Απ’ όλους τους κόσμους της Σατάνια οι οποίοι απομονώθηκαν εξ αιτίας της συμμετοχής τους στην εξέγερση του Εωσφόρου, ο πλανήτης αυτός έχει βιώσει μία ιστορία η οποία μοιάζει πολύ μ’ εκείνην της Ουράντια. Η ομοιότητα των δύο σφαιρών αναμφίβολα εξηγεί το γιατί μου δόθηκε η άδεια για κάνω την εξαιρετική αυτή παρουσίαση, αφού είναι εντελώς ασύνηθες για τους κυβερνήτες του συστήματος να συναινούν στην εξιστόρηση σ’ έναν πλανήτη των θεμάτων ενός άλλου.

1. ΤΟ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΕΘΝΟΣ

Παρ’ όλα αυτά τα πλανητικά μειονεκτήματα, ένας πραγματικά ανώτερος πολιτισμός αναπτύσσεται σε μια απομονωμένη ήπειρο, στο μέγεθος περίπου της Αυστραλίας. Το έθνος αυτό αριθμεί περίπου 140 εκατομμύρια. Ο λαός του είναι μια μικτή φυλή, με δεσπόζουσες την γαλάζια και την κίτρινη, ο οποίος διαθέτει ένα μεγαλύτερο ποσοστό της ιώδους φυλής, από όσο η επονομαζόμενη λευκή φυλή της Ουράντια. Οι διαφορετικές αυτές φυλές δεν έχουν ακόμη αναμιχθεί πλήρως, αλλά είναι αδελφωμένες και διατηρούν κοινωνικές σχέσεις σε αρκετά αποδεκτό βαθμό. Η μέση διάρκεια της ζωής στην ήπειρο αυτή είναι τώρα ενενήντα χρόνια, δεκαπέντε τοις εκατό μεγαλύτερη από εκείνην οποιουδήποτε άλλου λαού στον πλανήτη.

Ο βιομηχανικός μηχανισμός του έθνους αυτού απολαμβάνει ένα αδιαφιλονίκητο, μεγάλο πλεονέκτημα το οποίο πηγάζει από τη μοναδική τοπογραφία της ηπείρου. Τα ψηλά βουνά, στα οποία δυνατές βροχές πέφτουν οκτώ μήνες το χρόνο, βρίσκονται στο κέντρο ακριβώς της χώρας. Η φυσική αυτή τοποθέτηση ευνοεί τη χρήση της δύναμης του νερού και διευκολύνει τα μέγιστα την άρδευση του πλέον ξηρού δυτικού τμήματος της ηπείρου.

Οι λαοί αυτοί είναι αυτοσυντήρητοι, δηλαδή, μπορούν να ζουν απεριόριστα χωρίς να εισάγουν τίποτε από τα γειτονικά έθνη. Οι φυσικοί τους πόροι είναι άφθονοι, ενώ με επιστημονικές τεχνικές έχουν μάθει πώς να εξισορροπούν τις ελλείψεις τους στα βασικά της ζωής. Απολαμβάνουν ένα ζωηρό εσωτερικό εμπόριο, αλλά έχουν ελάχιστες εμπορικές σχέσεις με το εξωτερικό, εξ αιτίας της επικρατούσας εχθρότητας των λιγότερο προοδευτικών γειτόνων τους.

Το ηπειρωτικό αυτό έθνος, γενικά, ακολούθησε την εξελικτική τάση του πλανήτη: Η εξέλιξη από το στάδιο της φυλής έως την εμφάνιση ισχυρών κυβερνητών και βασιλέων απαίτησε χιλιάδες χρόνια. Τους απόλυτους μονάρχες διαδέχθηκαν πολλές διαφορετικές κατηγορίες κυβερνήσεων – θνησιγενείς δημοκρατίες, κομμουνιστικά κράτη και δικτάτορες ήλθαν και πέρασαν σε μια ατέλειωτη αφθονία. Η ανάπτυξη αυτή συνεχίσθηκε έως πεντακόσια, περίπου, χρόνια πριν, όταν, σε μία περίοδο πολιτικού αναβρασμού, ένας από τους ισχυρούς δικτάτορες της τριανδρίας που κυβερνούσε το έθνος υπέστη μια βαθιά αλλαγή. Προσφέρθηκε να παραιτηθεί, υπό τον όρο ότι ο ένας από τους άλλους κυβερνήτες, ο κατώτερος των υπολοίπων δύο θα εγκατέλειπε, επίσης, τη δικτατορία του. Έτσι, η κυριαρχία της ηπείρου πέρασε στα χέρια ενός κυβερνήτη. Η ενωμένη πολιτεία προόδευσε υπό την ισχυρά μοναρχική κυβέρνηση για περισσότερα από εκατό χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων αναπτύχθηκε ένα πανίσχυρο σύνταγμα ελευθερίας.

Η παρούσα δημοκρατία υφίσταται τώρα ακριβώς διακόσια χρόνια, στη διάρκεια των οποίων γίνεται συνεχής πρόοδος προς την κατεύθυνση των κυβερνητικών τεχνικών .

2. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ 

Το ηπειρωτικό αυτό έθνος έχει, πλέον, μία κυβέρνηση αντιπροσώπων με μία πρωτεύουσα που βρίσκεται στο κέντρο του. Η κεντρική κυβέρνηση συνίσταται σε μία ισχυρή ομοσπονδία εκατό, ανεξάρτητων, συγκριτικά, πολιτειών. Οι πολιτείες αυτές εκλέγουν τους κυβερνήτες και τους νομοθέτες τους για δέκα χρόνια και ουδείς δικαιούται να επανεκλεγεί. Οι πολιτειακοί δικαστές διορίζονται ισόβια από τους κυβερνήτες και επικυρώνονται από τα νομοθετικά σώματα, τα οποία αποτελούνται από έναν αντιπρόσωπο για κάθε εκατό χιλιάδες πολιτών.

Οι λίγοι αξιωματούχοι της διοίκησης της πόλης ανευρίσκονται με προσοχή μεταξύ των ανώτερων τύπων των πολιτών.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση περιλαμβάνει τρεις ισότιμους τομείς: τον εκτελεστικό, το νομοθετικό και το δικαστικό. Ο ομοσπονδιακός κυβερνήτης εκλέγεται κάθε έξι χρόνια με γενική τοπική ψηφοφορία. Δεν δικαιούται να επανεκλεγεί, εκτός εάν τούτο αιτηθεί από εβδομήντα πέντε, τουλάχιστον, πολιτειακά νομοθετικά σώματα. Ενημερώνεται από ένα υπερ-υπουργείο, αποτελούμενο από όλους τους εν ζωή τέως ομοσπονδιακούς κυβερνήτες.

Το έθνος αυτό διαθέτει δύο μείζονα δικαστικά συστήματα – τα νομικά δικαστήρια και τα κοινωνικο-οικονομικά δικαστήρια.

Τα κοινωνικο-οικονομικά δικαστήρια λειτουργούν στις εξής τρεις υποδιαιρέσεις:

Τα γονικά δικαστήρια, Τα εκπαιδευτικά δικαστήρια ,Τα εργατικά δικαστήρια .

1. 1. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ

Στην ήπειρο αυτή είναι παράνομο για δύο οικογένειες να ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Και εφ’ όσον η ομαδική κατοίκηση έχει τεθεί εκτός νόμου, οι περισσότεροι τύποι κτιρίων με διαμερίσματα έχουν κατεδαφιστεί. Οι ανύπανδροι, ωστόσο, εξακολουθούν να ζουν σε λέσχες, ξενοδοχεία και άλλες ομαδικές κατοικίες. Το μικρότερο οικόπεδο που επιτρέπεται πρέπει να διαθέτει 15000 τετραγωνικά μέτρα γης. Το σύνολο της γης, αλλά και οι άλλες ιδιοκτησίες που χρησιμοποιούνται για κατοικία απαλλάσσονται από τη φορολογία, για εκτάσεις έως και δέκα φορές μεγαλύτερες του ελάχιστου μεριδίου κατοικίας.

Η οικογενειακή ζωή του λαού αυτού βελτιώθηκε πολύ κατά τον τελευταίο αιώνα. Η φοίτηση των γονέων, των πατέρων αλλά και των μητέρων, στα γονικά σχολεία είναι υποχρεωτική. Ακόμη και οι γεωργοί, που διαμένουν σε μικρούς οικισμούς επιτελούν το έργο αυτό δι’ αλληλογραφίας, πηγαίνοντας στα γειτονικά κέντρα προφορικής διδασκαλίας μία φορά κάθε δέκα ημέρες – κάθε δύο εβδομάδες, αφού ακολουθούν εβδομάδα των πέντε ημερών.

Ο μέσος αριθμός των παιδιών σε κάθε οικογένεια είναι πέντε και όλα βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο των γονέων τους, ή, σε περίπτωση θανάτου του ενός, ή και των δύο, υπό τον έλεγχο των κηδεμόνων οι οποίοι ορίζονται από τα γονικά δικαστήρια.

Ο λαός αυτός θεωρεί την οικογένεια ως το βασικό θεσμό του πολιτισμού του.  Προσδοκάται ότι το πολυτιμότερο μέρος της εκπαίδευσης ενός παιδιού και της άσκησης του χαρακτήρα του θα εξασφαλισθεί από τους γονείς, στο σπίτι, ενώ οι πατέρες αφιερώνουν τόση, σχεδόν, προσοχή στην καλλιέργεια ενός παιδιού, όση και οι μητέρες.

Ολόκληρη η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση γίνεται στο σπίτι από τους γονείς, ή από νόμιμους κηδεμόνες. Η διδασκαλία των ηθών προσφέρεται από διδάσκαλους κατά τη διάρκεια των περιόδων αναπαύσεως στα σχολικά εργαστήρια, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με τη θρησκευτική διδασκαλία, η οποία θεωρείται ότι είναι αποκλειστικό προνόμιο των γονιών, εφ’ όσον η θρησκεία θεωρείται αναπόσπαστο μέρος της οικογενειακής ζωής.  Η αμιγώς θρησκευτική διδασκαλία γίνεται δημόσια μόνο στους ναούς της φιλοσοφίας. Δεν έχουν δημιουργηθεί τέτοια αποκλειστικά θρησκευτικά ιδρύματα, όπως είναι οι εκκλησίες της Ουράντια, για το λαό αυτό. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία τους, θρησκεία είναι ο αγώνας να γνωρίσει κανείς το Θεό και να εκδηλώσει την αγάπη προς τον πλησίον δια της υπηρεσίας του προς αυτόν, τούτο όμως δεν αποτελεί την τυπική θρησκευτική κατάσταση των άλλων εθνών του πλανήτη. Η θρησκεία είναι ένα τόσο αποκλειστικά οικογενειακό θέμα για το λαό αυτό, ώστε δεν υπάρχουν δημόσιοι χώροι αφιερωμένοι αποκλειστικά σε θρησκευτικές συγκεντρώσεις. Από πολιτικής πλευράς, η εκκλησία και η πολιτεία, όπως συνηθίζουν να λένε οι Ουραντιανοί, είναι εντελώς ξεχωριστές, υπάρχει, ωστόσο, μία περίεργη υπέρθεση της θρησκείας και της φιλοσοφίας.

Τα παιδιά παραμένουν νομικά υποκείμενα στους γονείς τους μέχρις ότου γίνουν δέκα πέντε χρονών.

Οι νόμοι που αφορούν στο γάμο και το διαζύγιο είναι ομοιόμορφοι σ’ ολόκληρο το έθνος. Άδεια γάμου δίδεται μόνο μετά από αναγγελία πρόθεσης ένα χρόνο πριν και αφού τόσο η νύφη όσο και ο γαμπρός παρουσιάσουν πιστοποιητικά τα οποία να δηλώνουν ότι έχουν δεόντως διδαχθεί στα γονικά σχολεία τα σχετικά με τις ευθύνες της έγγαμης ζωής.

Οι νόμοι που αφορούν στο διαζύγιο είναι κάπως χαλαροί, οι αποφάσεις, όμως, για τη διάζευξη  μπορεί να μην εκδοθούν έως και ένα χρόνο από όταν καταγραφεί η αίτηση.

1. 2. ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το εκπαιδευτικό σύστημα αυτού του έθνους είναι υποχρεωτικό  και μικτό στα προ του κολεγίου σχολεία, τα οποία ο μαθητής παρακολουθεί από τα πέντε έως τα δεκαοκτώ. Τα σχολεία αυτά είναι απέραντα διαφορετικά από εκείνα της Ουράντια. Δεν υπάρχουν αίθουσες μαθημάτων, μόνο ένα θέμα μελετάται κάθε φορά και μετά τα τρία πρώτα χρόνια, όλοι οι μαθητές γίνονται βοηθοί διδάσκαλοι καθοδηγώντας εκείνους που βρίσκονται σε κατώτερες τάξεις. Τα βιβλία χρησιμοποιούνται μόνο για να εξασφαλίσουν πληροφορίες οι οποίες θα βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων που ανακύπτουν στα σχολικά εργαστήρια και τα σχολικά συγκροτήματα.

Οι διανοητικά καθυστερημένοι ασκούνται μόνο στη γεωργία και την κτηνοτροφία και παραδίδονται δια βίου σε ειδικές κηδεμονικές αποικίες, όπου διαχωρίζονται αναλόγως του φύλου για να αποφευχθεί η πιθανότητα να γίνουν γονείς.

Το ένα τέταρτο του σχολικού χρόνου αφιερώνεται στο παιγνίδι – στα ανταγωνιστικά αθλήματα .

Η διοίκηση των σχολείων είναι πανομοιότυπη της εθνικής κυβέρνησης, με τους τρεις συσχετιζόμενους κλάδους της και το διδακτικό προσωπικό να λειτουργεί ως ο τρίτος, ή συμβουλευτικός νομοθετικός τομέας. Το κύριο αντικείμενο της εκπαίδευσης σ’ αυτή την ήπειρο είναι το να γίνει ο κάθε μαθητής ένας αυτοσυντηρούμενος πολίτης.

5. Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Η κατάσταση των εργατών του λαού αυτού μακράν απέχει των ιδανικών του. Το κεφάλαιο και η εργατική τάξη εξακολουθούν να έχουν προβλήματα, αλλά και οι δύο αρχίζουν να προσαρμόζονται στο σχέδιο ειλικρινούς συνεργασίας. Στη μοναδική αυτή ήπειρο οι εργαζόμενοι γίνονται μέτοχοι με αυξανόμενο ρυθμό σε όλες τις βιομηχανίες. Κάθε ικανός εργάτης γίνεται, αργά-αργά, ένας μικρός κεφαλαιοκράτης.

Ο κοινωνικός ανταγωνισμός μειώνεται και η καλή θέληση αναπτύσσεται γοργά. Δεν έχουν αναφυεί σοβαρά οικονομικά προβλήματα εξ αιτίας της κατάργησης της δουλείας (περισσότερα από εκατό χρόνια πριν), εφ’ όσον η ρύθμιση αυτή έγινε σταδιακά με την απελευθέρωση ενός ποσοστού δύο τοις εκατό κάθε χρόνο. Στους δούλους εκείνους οι οποίοι πέρασαν ικανοποιητικά τις διανοητικές, ηθικές και φυσικές δοκιμασίες δόθηκε η ιδιότητα του πολίτη.

Κάθε δέκα χρόνια οι περιφερειακοί διοικητές προσαρμόζουν και ορίζουν τις κατά το νόμο ημερήσιες ώρες επικερδούς εργασίας. Η βιομηχανία λειτουργεί, πλέον, σε μία εβδομάδα πέντε ημερών, με τέσσερις ημέρες εργασίας και μία ανάπαυσης. Οι λαοί αυτοί εργάζονται έξι ώρες κάθε εργάσιμη ημέρα και, όπως οι μαθητές, εννέα μήνες σε ένα έτος δέκα μηνών. Οι διακοπές αναλίσκονται, συνήθως, σε ταξίδια και νέες μέθοδοι μεταφοράς έχουν τόσο εξελιχθεί πρόσφατα, ώστε ολόκληρο το έθνος να είναι βατό. Το κλίμα ευνοεί τα ταξίδια περίπου οκτώ μήνες το χρόνο και οι κάτοικοι επωφελούνται όσο μπορούν περισσότερο.

Διακόσια χρόνια πριν το κίνητρο του κέρδους κυριαρχούσε απόλυτα στη βιομηχανία, σήμερα, όμως, αντικαθίσταται ραγδαία από άλλες, ανώτερες κατευθυντήριες δυνάμεις. Ο πλουσιότερος άνθρωπος στην ήπειρο εργάζεται έξι ώρες την ημέρα στο εργαστήριό του και έπειτα τρέχει στο τοπικό παράρτημα του πολιτειακού σχολείου, όπου προσπαθεί να αποκτήσει τα εφόδια για κοινωνική υπηρεσία.

Οι λαοί αυτοί αρχίζουν, επιπλέον, να υιοθετούν μία νέα μορφή κοινωνικής απαρέσκειας – απαρέσκεια τόσο για την οκνηρία, όσο και για τον μη δεδουλευμένο πλούτο. Αργά αλλά βέβαια νικούν τα ορμέμφυτά τους. Κάποτε, κι’ εκείνοι αγωνίζονταν για πολιτική ελευθερία και συνακόλουθη οικονομική ελευθερία. Τώρα αρχίζουν να τα απολαμβάνουν και τα δύο, ενώ επιπλέον αρχίζουν να εκτιμούν τον σωστά κερδισμένο ελεύθερο χρόνο τους, ο οποίος μπορεί να αφιερωθεί στην μεγαλύτερου βαθμού αυτοπραγμάτωση.

1. 3. Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΗΡΑΤΟΣ

Ανάμεσα στο λαό αυτό, όλα τα άτομα πρέπει να αποσυρθούν από την επικερδή απασχόληση στα εξήντα πέντε, εκτός αν εξασφαλίσουν άδεια από τον επίτροπο εργασίας της πολιτείας, η οποία θα τους επιτρέπει να παραμείνουν στην εργασία τους ως την ηλικία των εβδομήντα. Το όριο αυτό της ηλικίας δεν ισχύει για τους κυβερνητικούς ταγούς, ή τους φιλοσόφους. Οι σωματικά ανίκανοι, ή οι μόνιμα ανάπηροι μπορούν να περιληφθούν στον κατάλογο αποχώρησης σε οποιαδήποτε ηλικία κατόπιν δικαστικής εντολής, επικυρωμένης από τον επίτροπο συντάξεων της περιφερειακής κυβέρνησης.

1. 4. Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι πατριαρχική μόνο στη διαχείριση των συντάξεων γήρατος και την υπόθαλψη της ιδιοφυούς και δημιουργικής πρωτοτυπίας. Οι κρατικές κυβερνήσεις ενδιαφέρονται λίγο περισσότερο με τους πολίτες ατομικά, ενώ οι τοπικές κυβερνήσεις είναι πολύ περισσότερο πατριαρχικές, ή σοσιαλιστικές. Η πόλη (ή κάποια υποδιαίρεσή της) ασχολείται με θέματα όπως η υγεία, η αποχέτευση, οι κανονισμοί των κτιρίων, ο καλλωπισμός, η ύδρευση, ο φωτισμός, η θέρμανση, η αναψυχή, η μουσική και οι επικοινωνίες.

Σε όλα τα εργοστάσια, άμεση προτεραιότητα δίδεται στην υγεία. Ορισμένες φάσεις σωματικής υγείας θεωρούνται απαραίτητες προϋποθέσεις για την βιομηχανία και την κοινότητα, αλλά τα ατομικά και οικογενειακά προβλήματα υγείας είναι θέματα προσωπικής ευθύνης και μόνο. Στην ιατρική, όπως και σε όλα τα αμιγώς προσωπικά θέματα, αποτελεί σχέδιο της κυβέρνησης, που εφαρμόζεται με αυξανόμενο ρυθμό, να αποφεύγει να αναμιγνύεται.

Οι πόλεις δεν έχουν δυνατότητα να φορολογούν, ούτε μπορούν να γίνουν οφειλέτες. Λαμβάνουν παροχές κατά κεφαλήν από το Υπουργείο Οικονομικών και οφείλουν να συμπληρώνουν το εισόδημα αυτό από τα κέρδη των κοινωνικών τους επιχειρήσεων και τη χορήγηση αδειών για διάφορες εμπορικές δραστηριότητες.

Δεν υπάρχουν από το δήμο διορισμένοι αστυνομικοί. Οι αστυνομικές δυνάμεις συντηρούνται από τις κρατικές κυβερνήσεις. Το τμήμα αυτό στελεχώνεται σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν από ανύπανδρους άνδρες μεταξύ είκοσι πέντε και πενήντα. Οι περισσότερες πολιτείες επιβάλλουν ένα μάλλον βαρύ φόρο αγαμίας, ο οποίος αποδίδεται σε όλους τους άνδρες που υπηρετούν στην κρατική αστυνομία.

Το εισόδημα για τη συντήρηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης αντλείται από τις εξής πέντε πηγές:

Τους εισαγωγικούς δασμούς, Τα πνευματικά δικαιώματα, Τον φόρο κληρονομίας, Τον στρατιωτικό εξοπλισμό ( Η κυβέρνηση κερδίζει ένα σημαντικό ποσό από την ενοικίαση στρατιωτικού και ναυτικού εξοπλισμού για εμπορική, ή ψυχαγωγική χρήση). Τους φυσικούς πόρους.

1. 5. ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΚΟΛΕΓΙΑ

Πέραν του βασικού, υποχρεωτικού, εκπαιδευτικού προγράμματος που εκτείνεται από τα πέντε ως τα δέκα οκτώ, υπάρχουν ειδικά σχολεία, ως εξής:

Σχολές πολιτικών επιστημών, Φιλοσοφικές σχολές, Επιστημονικά ιδρύματα , Στρατιωτικές και ναυτικές σχολές.

1. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

1. Κάθε άνδρας και γυναίκα από τα είκοσι και πάνω διαθέτει μία ψήφο. Μόλις φθάσουν σ’ αυτή την ηλικία, όλοι οι πολίτες οφείλουν να αποδεχθούν την ένταξή τους ως μέλη σε δύο ομάδες ψηφοφορίας: Εντάσσονται στην πρώτη σύμφωνα με την οικονομική τους δραστηριότητα – βιομηχανία, ελεύθερα επαγγέλματα, γεωργία, ή εμπόριο. Εντάσσονται στη δεύτερη κατηγορία σύμφωνα με την πολιτική, φιλοσοφική και κοινωνική τους προδιάθεση. Έτσι, όλοι οι εργάτες ανήκουν σε μία οικονομική ομάδα με δικαίωμα ψήφου και οι συντεχνίες αυτές, όπως και οι μη οικονομικοί συνεταιρισμοί, διοικούνται κατά το πλείστον όπως η εθνική κυβέρνηση, με την τριπλή διαίρεση εξουσίας. Η καταχώρηση στις ομάδες αυτές δεν μπορεί να αλλάξει για δώδεκα χρόνια.

1. Με την ανάδειξή τους από τους κυβερνήτες των πολιτειών, ή τους περιφερειακούς διοικητές και κατόπιν εντολής των περιφερειακών ανώτατων δικαστηρίων, οι ιδιώτες οι οποίοι έχουν προσφέρει σημαντικές κοινωνικές υπηρεσίες, ή έχουν επιδείξει εξαιρετική σύνεση σε κυβερνητική υπηρεσία, μπορούν να αποκτήσουν επιπλέον ψήφους, οι οποίες τους προσφέρονται όχι συχνότερα από πέντε χρόνια, ενώ τέτοιες πρόσθετες ψήφοι δεν μπορούν να υπερβούν τις εννέα. Το μέγιστο δικαίωμα ψήφου οποιουδήποτε πολλαπλού ψηφοφόρου είναι δέκα ψήφοι. Οι επιστήμονες, οι εφευρέτες, οι διδάσκαλοι, οι φιλόσοφοι και οι πνευματικοί ηγέτες αναγνωρίζονται δια του τρόπου αυτού και τιμώνται με αυξημένη πολιτική δύναμη.

1. Όλοι οι ιδιώτες οι οποίοι έχουν καταδικασθεί σε υποχρεωτική εργασία στα ορυχεία, καθώς και όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί οι οποίοι συντηρούνται από τη φορολογία δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.

1. Υπάρχουν πέντε κατηγορίες ψηφοφορίας αναλόγως του μέσου ετήσιου φόρου που καταβάλλεται για κάθε περίοδο πέντε χρόνων. Στους βαριά φορολογούμενους επιτρέπονται επιπλέον ψήφοι έως τις πέντε.

1. Την εποχή που υιοθετήθηκε αυτός ο τρόπος δικαιώματος ψήφου, το κατά περιοχές σύστημα ψηφοφορίας εγκαταλείφθηκε προς χάριν του οικονομικού, ή υπηρεσιακού συστήματος. Όλοι οι πολίτες, πλέον, ψηφίζουν ως μέλη εργατικών, κοινωνικών, ή επαγγελματικών ομάδων, ανεξαρτήτως του τόπου κατοικίας τους. Έτσι, το σώμα των εκλεκτόρων συνίσταται σε σταθερές, ενωμένες και ευφυείς ομάδες οι οποίες εκλέγουν τα καλύτερα μόνο μέλη τους σε θέσεις κυβερνητικής εμπιστοσύνης και ευθύνης. Υπάρχει μία μόνο εξαίρεση στο πλαίσιο αυτό της υπηρεσιακής, ή ομαδικής ψηφοφορίας: Η εκλογή ενός ομοσπονδιακού διοικητή κάθε έξι χρόνια γίνεται με εθνική ψηφοφορία και ουδείς πολίτης δικαιούται ψήφους επιπλέον της μιας.

Οι σχολές πολιτικών επιστημών έχουν τη δύναμη να αρχίσουν τις διαδικασίες στα πολιτειακά δικαστήρια προς την κατεύθυνση της στέρησης του δικαιώματος ψήφου οποιουδήποτε διανοητικά καθυστερημένου, αδρανούς, αδιάφορου, ή ποινικά διωκόμενου πολίτη.

Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική, ενώ βαριά πρόστιμα επιβάλλονται έναντι όλων εκείνων οι οποίοι παραλείπουν να δώσουν την ψήφο τους.

1. 7. Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Συνήθως οι εγκληματίες και οι διανοητικά καθυστερημένοι τοποθετούνται κατά φύλο σε διαφορετικές αγροτικές αποικίες και είναι απολύτως αυτοσυντηρούμενοι. Οι περισσότερο σοβαροί καθ’ έξιν εγκληματίες καθώς και οι ανίατα παράφρονες καταδικάζονται σε θάνατο σε θαλάμους αερίων από τα δικαστήρια. Πάμπολλα εγκλήματα, πέραν της δολοφονίας, περιλαμβανομένης της προδοσίας κατά της κυβέρνησης, επισύρουν την ποινή του θανάτου, ενώ η εφαρμογή της δικαιοσύνης είναι βέβαιη και άμεση.

Οι άνθρωποι αυτοί περνούν από την αρνητική στη θετική εποχή του νόμου. Πρόσφατα προχώρησαν τόσο, ώστε να επιχειρήσουν την πρόληψη του εγκλήματος καταδικάζοντας εκείνους οι οποίοι πιστεύεται ότι είναι εν δυνάμει εγκληματίες, καθώς και τους μεγαλύτερους κακοποιούς σε ισόβια κάθειρξη σε αποικίες περιορισμού. Αν οι κατάδικοι αυτοί, αποδείξουν στη συνέχεια ότι έγιναν περισσότερο φυσιολογικοί, μπορούν είτε να αποφυλακισθούν με εγγύηση, είτε να αμνηστευθούν. Η αναλογία ανθρωποκτονιών στην ήπειρο αυτή είναι μόνο το ένα τοις εκατό εκείνης των άλλων εθνών.

1. 8. Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ

Οι απόφοιτοι των ομοσπονδιακών στρατιωτικών σχολών μπορούν να τοποθετηθούν ως «φύλακες πολιτισμού» σε επτά βαθμούς, αναλόγως της ικανότητας κα της εμπειρίας τους, από τον πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Αμύνης. Το συμβούλιο αυτό αποτελείται από είκοσι πέντε μέλη, τα οποία ορίζονται από τα ανώτατα γονικά, εκπαιδευτικά και εργατικά δικαστήρια, επικυρώνονται από το ανώτατο ομοσπονδιακό δικαστήριο και προεδρεύονται τιμητικά από τον προϊστάμενο του επιτελείου των συντονισμένων στρατιωτικών υποθέσεων. Τα μέλη αυτά υπηρετούν ως την ηλικία των εβδομήντα χρόνων.

Η εξέλιξη που ακολουθούν οι εντεταλμένοι αυτοί αξιωματούχοι έχει διάρκεια τεσσάρων ετών και σχετίζεται σταθερά με την άριστη γνώση κάποιας πρακτικής, ή επαγγέλματος. Η στρατιωτική εκπαίδευση δεν παρέχεται ποτέ χωρίς αυτή τη συσχετιζόμενη εργατική, επιστημονική, ή επαγγελματική μαθητεία. Όταν ολοκληρωθεί η στρατιωτική εκπαίδευση, το άτομο έχει λάβει, κατά την τετραετή θητεία του, το ήμισυ της εκπαίδευσης η οποία δίδεται σε οποιαδήποτε από τις ειδικές σχολές, όπου τα μαθήματα έχουν επίσης διάρκεια τεσσάρων ετών. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται η δημιουργία μιας επαγγελματικής στρατιωτικής τάξης, εφ’ όσον δίδεται η ευκαιρία αυτή σ’ ένα μεγάλο αριθμό ανδρών να συντηρηθούν, ενώ εξασφαλίζουν το ήμισυ της τεχνικής, ή επαγγελματικής τους εκπαίδευσης.

Οι στρατιωτικές υπηρεσίες, σε περιόδους ειρήνης, είναι απολύτως εθελοντικές και η κατάταξη σε όλους τους κλάδους υπηρεσίας είναι για τέσσερα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων κάθε άνδρας ακολουθεί μία ειδική γραμμή σπουδών επιπλέον της επιστήμης της στρατιωτικής τακτικής. Η εκπαίδευση στη μουσική είναι μία από τις κύριες επιδιώξεις των κεντρικών στρατιωτικών σχολών και των είκοσι πέντε εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων οι οποίες είναι διεσπαρμένες στην περιφέρεια της ηπείρου. Σε περιόδους εργατικής υποτονικότητας, χιλιάδες ανέργων χρησιμοποιούνται αυτόματα στην εποικοδόμηση της στρατιωτικής άμυνας της ηπείρου κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Παρά το ότι οι άνθρωποι αυτοί διατηρούν έναν ισχυρό πολεμικό μηχανισμό ως άμυνα έναντι των επιδρομών από τους περιβάλλοντες εχθρικούς  λαούς, μπορεί να καταχωρηθεί στα υπέρ τους ότι για περισσότερα από εκατό χρόνια δεν έχουν χρησιμοποιήσει τις στρατιωτικές αυτές δυνάμεις για επιθετικούς σκοπούς. Έχουν εκπολιτισθεί μέχρι του σημείου εκείνου, από το οποίο μπορούν να υπερασπισθούν σθεναρά τον πολιτισμό τους χωρίς να υποκύπτουν στον πειρασμό να χρησιμοποιήσουν τις πολεμικές τους δυνάμεις για επίθεση. Δεν έχουν γίνει εμφύλιοι πόλεμοι από την ίδρυση του ενωμένου ηπειρωτικού κράτους, κατά τη διάρκεια, ωστόσο, των τελευταίων διακοσίων χρόνων, ο λαός αυτός εκλήθη να διεξαγάγει εννέα λυσσαλέους αμυντικούς πολέμους, τρεις από τους οποίους ήσαν εναντίον πανίσχυρων συμμαχικών δυνάμεων από όλον τον πλανήτη. Αν και το έθνος αυτό διατηρεί επαρκή άμυνα εναντίον των επιθέσεων εχθρικών γειτόνων, δίνει πολύ μεγαλύτερη σημασία στην εκπαίδευση των πολιτικών, των επιστημόνων και των φιλοσόφων.

Όταν βρίσκεται σε ειρήνη με τον πλανήτη, όλοι οι κινητοί αμυντικοί μηχανισμοί ασχολούνται απολύτως με τις επιχειρήσεις, το εμπόριο και την αναψυχή. Όταν κηρύσσεται πόλεμος, κινητοποιείται ολόκληρο το έθνος. Καθ’ όλη την περίοδο των εχθροπραξιών ο μισθός των στρατιωτικών πληρώνεται από όλες τις επιχειρήσεις και οι αρχηγοί όλων των στρατιωτικών τομέων γίνονται μέλη του υπουργικού συμβουλίου του διοικητού.

1. 9. ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΘΝΗ

Παρά το ότι η κοινωνία και η κυβέρνηση του μοναδικού αυτού λαού είναι από πολλές απόψεις ανώτερες εκείνων των εθνών της Ουράντια, πρέπει να σημειωθεί ότι στις άλλες ηπείρους (υπάρχουν ένδεκα στον πλανήτη αυτό), οι κυβερνήσεις είναι σαφώς κατώτερες εκείνων των περισσότερο προηγμένων εθνών της Ουράντια.

Ακριβώς τώρα, η ανώτερη αυτή κυβέρνηση προτίθεται να ιδρύσει διπλωματικές σχέσεις με τους κατώτερους λαούς και για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε ένας μεγάλος θρησκευτικός ηγέτης ο οποίος συνηγορεί στην αποστολή ιεραποστόλων στα γειτονικά αυτά έθνη. Φοβούμαστε ότι πρόκειται να κάνουν το λάθος που τόσοι άλλοι έχουν κάνει, όταν επεχείρησαν να εισαγάγουν δια της βίας έναν ανώτερο πολιτισμό και μια ανώτερη θρησκεία σε άλλες φυλές. Πόσο θαυμάσιο θα ήταν για τον πλανήτη, αν το ηπειρωτικό αυτό έθνος με τον προηγμένο πολιτισμό έφερνε κοντά του τους καλύτερους από τους γειτονικούς λαούς και κατόπιν, αφού τους εκπαίδευε, να τους έστελνε πίσω ως αντιπροσώπους του πολιτισμού στους αδελφούς τους που ζουν στο σκοτάδι! Φυσικά, αν ένας Μάγιστρος Υιός επρόκειτο να έλθει σύντομα στο προηγμένο αυτό έθνος, αμέσως θα συνέβαιναν σπουδαία πράγματα σ’ αυτόν τον πλανήτη.

Η αφήγηση αυτή των υποθέσεων ενός γειτονικού πλανήτη έγινε κατόπιν ειδικής αδείας με πρόθεση την πρόοδο του πολιτισμού και την βελτίωση της εξέλιξης των κυβερνήσεων στην Ουράντια. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να ειπωθούν, που αναμφίβολα θα ενδιέφεραν και θα συνάρπαζαν τους Ουραντιανούς, αλλά οι αποκαλύψεις αυτές καλύπτουν τα όρια που μας επιτρέπονται, σύμφωνα με τις εντολές μας.

Οι Ουραντιανοί, πάντως, πρέπει να σημειώσουν ότι ο αδελφός πλανήτης τους στην οικογένεια της Σατάνια δεν έχει ευεργετηθεί ούτε από την διοικητική, ούτε από την επιφοιτιστική αποστολή των Υιών του Παραδείσου. Ούτε οι διάφοροι λαοί της Ουράντια διακρίνονται ο ένας από τον άλλο από τόσο μεγάλη πολιτισμική ανακολουθία όπως αυτή που χωρίζει το ηπειρωτικό έθνος από τους επί του πλανήτη συντρόφους του.

Η άφθονη ροή του Πνεύματος της Αληθείας παρέχει την πνευματική βάση για την πραγματοποίηση σπουδαίων επιτευγμάτων προς τα συμφέροντα των ανθρώπινων φυλών του επιφοιτούμενου κόσμου. Ως εκ τούτου, η Ουράντια είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένη για την περισσότερο άμεση υλοποίηση μιας πλανητικής κυβέρνησης με τους νόμους, τους μηχανισμούς, τα σύμβολα, τις συνήθειες και τη γλώσσα του διαθέτει – και που όλα μπορούν να συμβάλουν τόσο σθεναρά στην εγκαθίδρυση της παγκόσμιας ειρήνης, σύμφωνα με τους νόμους και που θα οδηγούσαν στην απαρχή, κάποτε, μιας πραγματικής εποχής πνευματικών αγώνων. Και μία τέτοια εποχή αποτελεί το κατώφλι του πλανήτη προς τις ουτοπιστικές εποχές του φωτός και της ζωής.

(Παρουσιάσθηκε από έναν Μελχισεδέκ του Νέβαδον.)

http://clubs.pathfinder.gr/UrantiaBook_GreekReaders/65665